Prolog

NA CMENTARZU !!!
Na cmentarzu setki alejek
Tysiące grobów...
W każdy leżą wspomnienia
i pamięć bliskich
Każdy grób kryje w sobie tajemnicę
W każdym skończyło się czyjeś życie
Nad każdym ktoś wylewał łzy
W każdym ciało...lecz bez duszy
Znicze płoną, ogień tańczy
Jakby chciał powiedzieć Wam:
Nic nie dzieje się bez powodu
Nie miejcie kłopotów, żyjcie jak ja
Zawiało mocniej, ogień zgasł
Lekki dym kopci się jeszcze ze środka
I trąbka marsz żałobny gra
To pogrzeb, ktoś dobrną do końca
Jak ja....

Prolog

                Za oknem wiał silny wiatr a w parapet i okno uderzały stronienie deszczu. Dochodziła północ. Jej rodzice już dawno powinni  wrócić z bankietu. Bała się o nich  słusznie.  Kiedy za 6 godzin wstanie dowie się wszystkiego. Jej życie obróci się o 180 stopni.

                Wstała. Obudziły ją promienie słońca zaglądające przez okno i pukanie do drzwi. Zarzuciła na siebie kremowy, milutki szlafrok i pobiegła otworzyć drzwi. Stało tam dwóch policjantów. Jej rodzice nie żyją. Mieli wypadek samochodowy.